انواع سبک های لباس زنانه

انواع سبک های لباس زنانه

انواع سبک های لباس زنانه

لباس زنانه A شکل

اصطلاح ” A شکل ” برای توصیف یک لباس، دامن، یا کت بکار می رود که دارای یک شمای کلی مثلثی میباشد، بالای لباس باریک و تنگ میباشد و از قسمت سینه و یا دور کمر به سمت سجاف گشاد میشود.

به طور خاص، به این معنی میباشد که یک ساختار جامه به صورتی میباشد که دور از بدن می ایستد و دو سمت حرف A را تشکیل میدهد.

قسمت جلویی لباس ” A شکل” اغلب در یک قطعه برش میخورد و دارای ساسون هایی برای تنگ نمودن لباس زنانه بوده و دامن آن اغلب فاقد کمربند میباشد.

لباس زنانه آکادمیک

لباس زنانه

لباس آکادمیک لباس رسمی میباشد که بوسیله دانش آموزان و مسئولان در مراسم شروع سال تحصیلی و یا فارغ التحصیلی پوشیده میشود.

رایج ترین سبک های این نوع جامه تقلیدی هستند از لباس های روزمره پوشیده شده بوسیله محققان در دانشگاه های قرن یازدهم و دوازدهم.

به طور معمول، این شامل یک لباس زنانه گشاد، هود و یا شنل، و نوعی کلاه است؛ فرم معاصر این لباس زنانه بستگی به قوانین وضع شده بوسیله نهادی دارد که دانش آموز با آن همراه میباشد.

لباس زنانه فعالیت

ریشه های لباسی که به عنوان «لباس فعالیت» در اوایل سال 2000 شناخته شده، برمی گردد به لباس های طراحی شده برای ورزش های با عملکرد بالا همچون کوهنوردی، قایقرانی، و پیاده روی که در میان جوانان شهری در دهه 70 محبوب شده بود.


سارافون

«سارافون» به معنای یک لباس رویی برای پوشش جلوی بدن است( گرفته شده از naperon فرانسوی، یک رومیزی کوچک). برای قرن ها، مردم در سراسر جهان آنان را به عنوان لباس زنانه محافظ پوشیده اند، هم چنین به عنوان شاخص تشریفاتی وضعیت زناشویی، رتبه و گروه وابستگی، و به عنوان زینت.

لباس زنانه مهمانی

لباس مهمانی، لباسی میباشد که به عنوان یک لباس شب برای رفتن به مهمانی و یا مجلس رقص رسمی پوشیده میشود.

فراتر از این توضیحات اساسی، قرارداد های زیاد پیچیده ای مربوط به تناسب لباس زنانه مهمانی وجود دارند.

این لباس زنانه که از گزاف ترین لباس های شب میباشد، بیننده را خیره کرده و زنانگی یک زن را تقویت میکند.

لباس های مهمانی معمولا دارای یقه باز، یک بالاتنه ی تنگ، بازوهای برهنه، و دامن پفی بلند میباشد.

لباس مهمانی از لحاظ بصری از دیگر لباس های شب بوسیله سطوح طراحی شده خود با لایه هایی از سوجس و پاف و جزئیات تزئینی همچون گل مصنوعی، روبان، گل و توری قابل تشخیص هستند.

لباس زنانه باله

لباس باله یک بخش اساسی از طراحی صحنه را تشکیل میدهد و می تواند به عنوان یک مدرک بصری از یک اجرا در پیشنهاد گرفته شود. آنان اغلب تنها جز باقیمانده از یک اجرا هستند، که نماینده ی یک تصویر خیالی از صحنه هستند.

بلیزر (نوعی کت)

بلیزر یک ژاکت ورزشی گشاد و سبک از جنس فلانل میباشد. در هر دو سبک دو یا چهار دکمه وجود دارد، اگر چه بسیاری از آنان چهار دکمه هستند، یک بلیزر به طور کلی در رنگ های سرمه ای و یا سیاه طراحی شده، دارای دکمه های برنجی،دو چاک جانبی در پشت میباشد، طول آن تا ران می رسد و در بسیاری از موارد یک جیب روی سینه دارد.

یک بلیزر با دوخت متناسب حتی باعث میشود فرد در یک جفت شلوار جین به پیشنهاد هوشمند برسد. به طور کلی یک بلیزر به عنوان یک جزء حیاتی از یک استایل بریتانیایی است.

بلوز

اگرچه واژه “بلوز” در حالا حاضر به بالاتنه زنانه با جنس متفاوت از دامن اشاره دارد، این کلمه از نام فرانسوی برای روپوش گشاد کارگران مشتق شده و برای نخستین بار در زبان انگلیسی برای پیراهن مردانه و پسرانه استفاده شد.

بلوز زنانه همچون لباس های ذیل شناخته شده همچون روپوش زنانه و یا ذیل پیراهن میباشد، که همان نقش پیراهن مردانه را ایفا می کنند: در تماس مستقیم با پوست بوده و چرک و کثیفی های بدن را جذب کرده و لباس های بیرونی را محافظت میکند.

انواع سبک های لباس زنانه
برقع

انزوا و حجاب زنان در خاور نزدیک ظاهرا پیش از ظهور اسلام در قرن هفتم میلادی وجود داشته میباشد، با این حالا، اسلام به آن اجرای آن را لازم می داند.

قرآن (سوره XXIV.31) به زنان توصیه میکند «متواضع باشند، حجاب خود را روی سینه خود بکشند و زینت های خود را آشکار نکنند» به جز برای برخی از مردان خویشاوند، برده، خواجه، زنان و کودکان.

در عمل، این منجر به سیستم پرده شده میباشد – جدا نمودن اجباری زنان مسلمان و پنهان نمودن آنان در ذیل جامه های خاص در هر موقعیتی که امکان دارد با مردان غیر خویشاوند روبرو شوند. این پوشاک در نقاط مختلف جهان اسلام اشکال مختلفی به خود گرفته اند.

لباس زنانه کسب و کار غیر رسمی

در طول دهه 90 در ایالات متحده به یک روند پوشیدن لباس زنانه غیر رسمی برای کار در دفاتر کسب و کار رواج پیدا نمود.

این روند به زودی به کشورهای دیگر از جمله کانادا، انگلستان، اسکاتلند، و استرالیا توسعه یافت.

لباس های غیر رسمی در دفاتر امکان دارد منعکس کننده یک روند اجتماعی کلی به سمت آرامش رفتار و ارائه غیر رسمی خود در بسیاری از جنبه های زندگی باشد (آدلر، 1995) و امکان دارد نشانه ی فاصله گرفتن از روشهای سنتی انجام کسب و کار باشد (ادم، قیصر، و گری 1999؛ وایزر 1996).

چادر

چادر، به معنی “پارچه بزرگ” یا “ملافه” در فارسی مدرن، به یک ردای نیم دایره اشاره دارد، که معمولا سیاه بوده، سر، بدن، و گاهی اوقات گونه را احاطه میکند و پوشنده ی لباس زنانه آن را با دست نگه می دارد.

چادر بوسیله زنان مسلمان در خارج و یا در داخل خانه در مقابل نامحرم پوشیده میشود، مردانی که فاقد شرایط ضروری هستند برای این که شوهر آنان باشند، این پوشش در ایران و با تغییرات در جاهای دیگر، از جمله بخش هایی از افغانستان، عراق و پاکستان استفاده میشود.

چادر ارتباط نزدیکی با عمل اسلامی حجاب دارد، که از فعل عربی “حجابا” می آید؛ به معنی برای پنهان نمودن از دید یا نهان نمودن. حجاب بر اساس سوره های قرآنی بر فروتنی تاکید میکند که نشان می بدهند که زنان مؤمن میبایست موهای خود را بپوشانند و در ملاء عام جامه بیرونی بر تن کنند.

پیراهن گشاد زنانه

اصطلاح ” پیراهن گشاد زنانه” به طور سنتی برای توصیف یک لباس زنانهکه در دو طرف مستقیم بوده و در کمر گشاد میباشد، استفاده میشود.

این اصطلاح اغلب برای توصیف لباس زنانه بیرونی در طول دوره های انتقالی در مد (به ویژه در طول سال های 1780 و 1950) و بمنظور تشخیص سبک های نو و آزاد از مدل های قالب تن و قدیمی استفاده شده است.

لباس های از جنس پارچه کرینولن

در اواسط قرن نوزدهم، اندام زنانه ایده آل همچون یک ساعت شنی با انواع دامن های بزرگ بود.

دامن های بزرگ کمر را باریک تر جلوه می دادند و تصور می شد که به زنان منزلت و کرامت می بخشند؛ بوسیله لایه هایی از زیردامنی ها حمایت می شدند، برخی با پارچه کرینولین، نوعی پارچه ی سفت بافته شده از موی دم اسب (این نام برگرفته از کلمه فرانسوی crin ، به معنی موی دم اسب، و لین ، به معنی کتان است) دوخته می شدند.

با این حالا، کرینولین گران، سنگین بود، چروک میشد و به راحتی چرک شده و تمیز نمیشد. برای این که دامن زنان به اندازه ای که مد آن وقت خواهان بود وسیع باشد، پشتیبانی موثرتری برای دامن مورد نیاز بود.

زیردامنی ها با چوب و استخوان ارواره نهنگ و حتی با لوله های لاستیکی متورم متسع شدند که با موفقیت محدودی همراه بود.

لباس زنانه رقص

رابطه بین رقص و لباس زنانه رقص پیچیده است و بسادگی بازتابی از عمل رقص در یک دوره خاص نیست، بلکه نشان دهنده ی رفتار اجتماعی و ارزش های فرهنگی هم هست.

لباس رقص میتوان به دسته های ذیل تقسیم نمود. لباس رقص تاریخی، قومی یا سنتی، مخصوص سالن رقص، مدرن، و موزیکال. مد روی رقص تاثیر می گذارد و برعکس.

لباس زنانه مخصوص معرفی دختران برنا به جامعه

لباس زنانه رسمی سفید بلند و دستکش های بلند که زمانی به زنان برنا از خانواده های ثروتمند محدود می شد، بیش و بیش بوسیله دختران طبقه متوسط پوشیده میشود.

تنوعات فرهنگی، همچون تولد 16 سالگی (quinceañera) در فرهنگ اسپانیایی، نه تنها یک زن برنا را به جامعه معرفی کرده بلکه هویت قومی را تقویت میکند.

در حالی که معرفی به جامعه دیگر لزوما به معنی نیست که دختر برنا معرفی شده به دنبال شوهر میباشد، وقت آن از پانزده سال تا بیست و خورده ای متغیر میباشد، این آئینی میباشد که نشان دهنده وضعیت بزرگسالی نفر مورد پیشنهاد میباشد.

استایل نو دیور

یک سبک لباس زنانه بوسیله کریستین دیور در نخستین مجموعه مد لباس زنانه او در پاریس در تاریخ 12 فوریه 1947 ارائه شد.

سبک ساخته شده با توجه به برنامه ی شو، مطابقت دارد با شکل های ” 8 “و” کرولا” ، یعنی همانطور که قبلا توصیف شد: روشن، گرد، تاکید بر روی سینه، کمر فاصله دار، باسن برجسته.

لباس زنانه بالماسکه

برگزاری مراسم و جشن با پوشیدن ماسک در اروپا برای قرن ها مرسوم بوده میباشد. لباس زنانه مبدل در قرن هجدهم، پیشرو لباس های شب بالماسکه در مراسمات قرون نوزدهم و بیستم، اصلیت خود را به کارناوال ونتین، توسعه یافته در قرن هفدهم مدیون میباشد.

این، یک رویداد عمومی در هوای آزاد بود که پایان طبقات اجتماعی در رقص، جشن، و جوک های عملی شرکت می کردند. شرکت کنندگان در آن، ماسک و یا لباس های تزئینی خیالی و یا شنل های تیره پوشاننده ای به نام دومینو می پوشیدند.

زیر پوش زنانه

ذیل پوش زنانه از jupe یا زیردامنی قرن هجدهم مشتق شده میباشد. چون دامن لباس زنان در جلو باز بود، jupe می بایست به اندازه لباس اصلی قشنگ و تزئینی می بود و اغلب از مواد با کیفیت دوخته می شد.

حدود سال 1715، ذیل پوش زنانه تبدیل شد به یک نوع لباس ذیل که به دامن بیرونی با استفاده از یک سری حلقه از جنس استخوان ارواره نهنگ ، شکل می بخشید.

ریشه های لباس خواب

لباس خواب، لباسی که امروزه زنان و یا دختران برای خواب می پوشند، در طول تاریخ یک عبارت گیج کننده بوده میباشد. از قرن شانزدهم تا قرون هجدهم، آن لباس شل مردانه بود.

در قرن هفدهم و هجدهم، یک لباس زنانه غیررسمی بود که ، همان طور که از نام آن پیداست، در اصل هنگام عصر پوشیده می شد.

بنابراین انگار زنان با کمال فروتنی در لباس خواب به کلیسا می رفتند. در حالی که متخصصان بر این باورند که برای مدت بسیاری در تاریخ غرب هیچ لباسی مختص خواب پوشیده نمی شد، در قرن شانزدهم، لباس خواب برای هر دو جنس اساسا نزدیک به لباسی بود که در روز پوشیده می شد.
دامن کوتاه

نخستین دامن کوتاه در اوایل 1960 مشاهده شد که مشابه بود با تولد موسیقی راک اند رول.

وقتی که راک اند رول در 1950 به وجود آمد در جو آن وقت، پدر و مادرها و روحانیون با آن به طور کامل مخالف بودند. آنان امیدوار بودند که آن یک مد زودگذربوده و به زودی محو خواهد شد.

ولی نه دامن کوتاه و نه راک اند رول هیچکدام محو نشدند. آنان هر دو، همچنان به عنوان علامتی از شورش جوانان وجود دارند.

مد پانک

پانک به عنوان لباس زنانه را نمی توان بدون حداقل اشاره به شالوده موسیقی آن، بحث نمود.

میبایست در حوزه مطالعات فرهنگی به رسمیت شناخته شود که پانک، انرژی و یک سری جواب های نو به ساخت و ساز نظری فرهنگ جوانان اضافه کرده میباشد.

بنابراین، میتوان آن را به عنوان یک جنبش در حالا شکل گیری در ارائه سبک لباس، و تجزیه و تحلیل ناشی از آن را به عنوان خرده فرهنگ محسوب نمود. میتوان استدلال نمود که فرهنگ پانک در یک نقطه محوری در روابط بین سبک فرهنگی جوانان و کالایی آن می ایستد.

Qipao

qipao یک لباس چینی برای زنان میباشد. این سبک هم به نام cheongsam در کانتونی شناخته میشود و این اصطلاح به طور گسترده ای وارد زبان انگلیسی شده میباشد ،هر چند که به روشهای مختلف نوشته شده باشد.

کیمونو

در سراسر جهان، کیمونو به عنوان لباس ملی ژاپن شناخته شده میباشد. ساخته شده از یک پارچه ابریشم بلند با عرض 14 اینچ ، کیمونوبه طور کلی T شکل میباشد که بخش های دیگر آن عمدتا بصورت راست، در درزهای عمودی دوخته شده اند.

در مقابل لباس معمولی غربی، کیمونو به جای سه بعدی بودن، تخت است و به طور کامل چسب تن نیست. این لباس زنانه بیش بیان کننده طراحی سطح با استفاده از الگوهای رنگی و / یا دوخته شده است تا یک محصول خیاطی و بافت.

دامن

دامن، بخش پایین از لباس زنانه و یا لباس بلند و گشادی است که پوشنده را از کمر رو به پایین پوشش میدهد ، بوسیله John فلوگل “ساده ترین و بارز ترین لباس” نامیده شده میباشد (ص 35).

او استدلال نمود که دامن “اعتدالی”، مزایای خاصی داشت: “به جای اینکه فقط دو پا را با چیزی جز هوا نازک بین آنان حمایت بکند، شخصی که دامن پوشیده میباشد، نسبت های زیاد بیش و بزرگتری را اشغال میکند …که اغلب با زیاد شدن زیادی از کرامت همراه میباشد »(ص. 35).

حمایت کننده های دامن

دامن، برای قرن ها تعریف پوشاک زنانه در مد غربی بوده، می تواند منجر زیاد شدن اندازه ظاهری پوشنده لباس زنانه و در نتیجه اهمیت و کرامت او بشود.

دامن بلند تا پا اغلب با زیردامنی پارچهای حجم داده میشود ، ولی ساختارهای سخت موثر تر هستند و امکان دارد که سبک تر و راحت تر باشند.

ولی هنگامی اینها فراوان استفاده شوند امکان دارد زیاد محدود کننده باشند.

دامن بلند تا پا بوسیله farthingales در قرون هفدهم شانزدهم، paniers در قرن هجدهم، و کرینولین یا حلقه دامن در اواسط قرن نوزدهم حمایت می شده اند.

سوییشرت

با توجه به فرهنگ لغت مریام وبستر، کلمه ” سوییشرت” در سال 1925 ابداع شد. که نشاندهنده ی یک پلیور بدون یقه، آستین بلند و بزرگ بود که از پنبه نرم و پشم دار ضخیم درست کردن شده میباشد.

نخستین سوییشرتها بوسیله ورزشکاران هنگام آموزش برای ورزش های سنتی پوشیده می شدند. گرمکن نه تنها باعث گرم شدن می شد، بلکه این قابلیت را داشت که عرق درست کردن شده در طی ورزش را جذب بکند.

یوکاتا

یوکاتا تا اوایل سالهای 2000 ، از دوره ادو (1603-1868)، یک لباس پنبه ای گشاد، T شکل و با یقه روی هم همچون کیمونو باقی مانده میباشد. طرفداران آن را بیش یک حوله می دانند تا یک کیمونو واقعی.

از اجداد یوکاتای مدرن کاتابیرا میباشد، یک لیف درختِ بی شکل (معمولا از کنف و یا الیاف گیاه) که در تابستان بوسیله طبقات بالا استفاده می شد.

yukatabira (یو از کلمه ژاپنی معادل حمام نمودن مشتق شده است) بعد از حمام به عنوان راهی برای خشک نمودن بدن پوشیده می شد؛ حوله حمام در ژاپن در این وقت استفاده نمیشد.

ژاکت

ژاکت یا کاپشن، یک لباس کوتاه، چسبان است که یک کلاه دارد، برای قسمت بالای بدن بمنظور حفاظت از باد طراحی شده میباشد. ژاکت، به طور یکسان بوسیله زنان و مردان پوشیده شده ، یک لباس زنانه غیر رسمی میباشد و در مقابل، پالتو، رسمی محسوب میشود.

روسری

روسری خانم ها یکی از مدها و لوازم جانبی پایدار برای صد ها سال بوده میباشد، چه به شکل یک دستمال ساده و یا از جنس یک ابریشم لوکس. روسری بوسیله زنان در اطراف گردن و یا به عنوان یک پوشش سر و یا دستمال گردن پوشیده شده میباشد.

با اشکال از پارچه، بصورت مثلثی، مربع شکل و یا مستطیل شکل، دوخته میشوند. روسری خانم ها معمولا طرح چاپ شده دارد، ولی تکنیک های بافندگی، چاپ روی پارچه، نقاشی و قلاب دوزی هم روی آن برای درست کردن طرحهای مختلف استفاده میشود.

در حالی که محبوبیت روسری میباشد در طول تاریخ در نوسان بوده میباشد، در دهه های خاصی از قرن بیستم جزء موارد لازم مد ، بوسیله رقصنده ها، ستارگان سینما، افراد اجتماعی، نقاشان مد و عکاسان بود.

ساری

کلمه “ساری” عموما برای دسته ی گستره ای از لباس ها بکار برده میشود، از جمله هر پارچه دوخته نشده آویخته با حدود پنج متر طول، پوشیده شده بوسیله زنان جنوب آسیا.

ولی در خارج از منطقه، اصطلاح رایج “ساری” اشاره دارد به یک فرم استاندارد لباس. بیش زنان شهری سبک NIVI را برگزیده اند، ولی این سبک یک پدیده نسبتا نو میباشد.

فقط در هند، حدود صد شکل دیگر این لباس همچنان استفاده میشود. این اشکال از مدل “کولی هشت حیاط” گرفته تا مدل زن ماهیگیر در ماهاراشترا و مدل سه بار پیچیده بنگال متفاوت هستند.

شال

شال به عنوان یک آیتم از لباس های مد روز زن میباشد، از شال هند نشات گرفته، که یک لباس مردانه میباشد متشکل از یک طول پارچه بدون ساختار با الگوی های بافته شده یا دوخته روی آن. نخستین شال ها در هند و یا جاهای دیگر، بوسیله مردان استفاده می شد، اگر چه این عمل به طور عمده مختص افرادی بود که در تجارت استعماری نقش داشتند.

بریتانیا، از اواخر قرن هفدهم، پیوندهای تجاری قوی با هند داشت و بعد از سال 1757 میلادی کمپانی هند شرق بریتانیا “به طور جدایی ناپذیری در استعمار مؤثر بود» (مورگان، ص. 460).

این تحولات تاریخی شیفتگی بزرگی با فرهنگ هند در انگلیس درست کردن نمود، که تا حدودی با شور و شوق آنان به استفاده از تجملات “عجیب و غریب” از پیشنهاد آنان همچون شال (مورگان، ص. 460) منجر میشود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

0

منو اصلی